Vakantiestress of vakantierust?
Ik kon niet genieten van vakantie, ik leek wel een duracell konijntje en ging maar door…
Op vakantie moest ik van alles
Ik ging door met mijn hoge tempo en deed alles snel en efficiënt. Mocht pas gaan zitten als alles gedaan was, maar er was altijd iets te doen. Ik was de hele dag ook bezig met de klok. Wat moet er nu gebeuren? Waar is het nu tijd voor.
Ik keek met verwondering naar mensen die dat helemaal los konden laten. Het was mijn houvast, altijd door blijven gaan, de motor aan laten staan. Niet stilzitten. Het was een vlucht, om maar niet te voelen hoe ik me voelde.
Ontspannen lukte niet , ik bleef mijn tent vegen en opruimen.
De hele tijd wassen, afwassen en opruimen.
Ik stoorde me er aan dat mijn man al die klusjes niet zag.
Alsof ik de enige was die wat deed.
Maar ik vroeg ook niks, deed het gewoon en ondertussen voelde ik me stilltjes alleen en niet gesteund. Maar daar zei ik niks van. Als iemand vroeg gaat het? Dan zij ik ja hoor . Ik liep immers nog en ik functioneerde dus dat was toch genoeg.
Ik had ervaren dat de mensen die voor mij moesten zorgen, niet beschikbaar waren. Dus ik was er aan gewend geraakt in mijn puberteit om alles zelf te gaan doen , om niet te hoeven overleggen .
En zeker met kinderen en zeker pubers is er altijd iets op te ruimen.
Was alles gedaan? Dan moesten we toch zeker iets gaan bekijken.
Want ja we zijn nu hier en dus, hup naar een kasteeltje, stadje of iets doen.
Ik vond vakantie eigenlijk hartstikke vermoeiend
Als het warm was, raakte ik helemaal oververhit. Dat kon ik er dan echt niet bij hebben.
Ik werd onaardig voor mijn man en kinderen, snauwde veel en voelde me opgejaagd. Terwijl niemand iets van me vroeg.
Alles wat moest zat alleen in mijn hoofd.
Van mijn gezin hoefde er niet zoveel, zij wilde graag chillen en bij het zwembad hangen.
Maar ik kon niet ontspannen. Stond continue aan. Ik genoot wel van de natuur en mooie plekken
maar kwam niet tot rust. Niet zo gek hè?
Vertragen en uit mijn hoofd
Wat ik nodig had was vertragen, minder moeten, leren vragen en overlegge voor ik iets ga doen. Voelen hoeveel energie ik nog heb en
wat ik wil doen in plaats van alleen ruimte voor wat er moet gebeuren.
Klinkt allemaal hartstikke simpel, ‘gewoon leudke dingen doen’ maar is het niet.
Het vraagt lef en durf van jezelf om het anders te doen .
Het is spannend om weer te voelen als je dat jaren niet deed en doorzettingsvermogen.
Na mijn Burn-out moest het anders want ik wilde me nooit meer zo ellendig voelen.
Ik ging aan de slag vanuit mijn hart en lijf en wilde minder vanuit mijn hoofd leven.
Ik heb geleerd om hulp te vragen als ik er niet uitkom en ik vertrouw op mijn man en kinderen in plaats van dat ik alles wil controleren.
Ik bemoei me niet meer altijd met hoe het gedaan moet worden. Dat geeft enorm veel vrijheid en rust.
Ik ben een veel gezelligere reisgenoot voor mijn gezin en ik geniet er zelf ook veel meer van.
Loop jij jezelf voorbij ? Wil je ervaren hoe het anders kan voor jou?
Geen standaard pakketten of vaste riedels maar samen experimenteren en uitzoeken wat bij jou past. Zonder dat je zwaar op de bank in tranen hoeft te liggen en waar het kan met een lach. Door iemand die weet hoe het is, en een bak aan ervaring en mogelijkheden heeft om jou mee verder te helpen. Juist voor jou als je denkt, ik heb al zoveel geprobeerd, en een beetje skeptisch bent.
Plan een klik gesprek, waar we kijken of we een klik hebben of maak direct je afspraak ervaar het en maak dan je keuze.
